آگوستین قدیس می نویسد: به همان دلیلی که یک شهر به مجموعه قوانینی نیاز دارد تا ساکنانش بتوانند کنار هم زندگی کنند انسان هم به یک قانون منحصر به فرد - عشق - نیاز دارد تا بتواند در صفای کامل با جهان روحانی و معنوی هم زیستی کند. دیگران هم از این واقعیت جهان شمول گفته اند ،مانند: عشق حقيقتي در پي پاداش نيست ، اما لياقتش را دارد. و عشق يعني خدا و مرگ به معناي آن است كه يك قطره از اين عشق به سرچشمه باز گردد. يا واقعيت هاي عشق همانند يك اقيانوس شفاف هستند كه به زحمت مي توان از لايه هاي سطحي آن گذشت . هر چه بيشتر به كسي عشق مي ورزيم بيشتر در اسرار هر چيز نفوذ مي كنيم .و يا آنجا كه امكان نفرت هست امكان عشق هم هست . فقط كافي است از ميان اين دو يكي را انتخاب كنيم.