نگاه می کنم به این همه خطوط لغزنده بر بوم که گویا زنده اند رنگ رنگ ، ضد هم و شبیه به هم ، چه زیبت کنار یکدیگر گره خورده اند .

قرمز پر حرارات ، چه زیبا سکوت رنگ مشکی را در بر گرفته ، و صورتی آرام ، چه باوقار کنار خشم قهوه ای نشسته است . دنیایی دارند این رنگها و نقش ها .

دسته دسته گلها مرا می برند تا باغ بهار نارنج ، بوی علف خیس از باران بهار ، بوی بانوی فصل ها اردیبهشت .

موج موج رنگ آبی چه آرامشی به من می دهد . آنچنان آرام که می خواهم با دستانم رطوبت ساحل را حس کنم .

سبز ، سبزه زاران دشت های کودکی است . و زرد تند